Zeehond, algemeen

De zeehond

Voor veel van jullie is de zeehond het 'liefste lievelingsdier'. Dat is geen wonder. Zeehonden zien er vertederend uit met hun grote, lieve ogen en hun zachte pels.

Overal op de wereld leven zeehonden. De meeste zijn te vinden in de Noordelijke IJszee (rond de noordpool) en de Zuidelijke IJszee (rond Antarctica, of de zuidpool). De soorten die in die ijszeeën rondzwemmen, zijn goed beschermd tegen de kou door een dikke speklaag of een lekkere pels. Ook in Nederland leven zeehonden. Het is een van de laatste soorten grote, wilde zoogdieren van ons land.

Van de verschillende zeehondensoorten komen er een paar in de Noordzee en de Waddenzee voor. Twee soorten gebruiken de Waddenzee als 'babykamer': de grijze en de gewone zeehond. Ze vinden een partner, paren en krijgen hun jongen op de zandbanken van het Waddengebied. Wanneer je in de buurt van Nederland een zeehond ziet, is het meestal een gewone of een grijze.

Zeehonden worden in drie families verdeeld: de echte zeehonden, de walrussen en de zeeleeuwen en pelsrobben. Eén ding hebben ze allemaal: aan het uiteinde van hun poten zitten een soort vinnen. Die lijken op de vinnen van een vis. De officiële naam voor zeehonden is dan ook: vinpotigen. Niemand weet precies hoeveel er van elke zeehondensoort zijn. Ze leven nu eenmaal in gebieden waar ze niet makkelijk te tellen zijn.

Zeehondenkinderen: pups
Zeehonden zijn zoogdieren. Dat wil zeggen dat ze longen hebben waarmee ze ademen en dus geen kieuwen (zoals vissen). Ook betekent dat dat hun jongen op dezelfde manier als mensenbaby's worden geboren. De vrouwtjes zijn negen maanden tot een jaar zwanger. Daarna worden de jongen op het land of op het ijs geboren. De kleine zeehondjes drinken, net als mensen, bij hun moeder. We noemen ze pups, net als jonge honden. De pups van de grijze zeehond wegen bij hun geboorte 12 kg. Na drie weken zijn ze aangekomen tot een gewicht van maar liefst 45 kg! Wel een bewijs dat de moedermelk erg vet en voedzaam is.

Heel lang geleden leefden zeehonden op het land. Zoals veel dieren is ook de zeehond in de loop der tijd nogal veranderd. Hij is een echt waterdier geworden. Op het land zijn zeehonden onhandige stuntels, maar in het water zijn ze lenig en vooral erg snel. Op jacht naar vis kan een zeehond wel 35 km per uur zwemmen!

Wereldkampioen duiken
Alle zeehonden kunnen duiken als de beste, maar de wereldkampioen is toch wel de Weddell-zeehond uit het koude Antarctica. Die kan wel een uur onder water blijven en een paar honderd meter de diepte in duiken. Zeehonden zien niet al te best, maar horen des te beter. Met hun grote snorharen vangen ze trillingen op en dat komt goed van pas bij het opsporen van vis. Ze houden van afwisseling en eten allerlei zeedieren, zoals haring, zalm en schelpdieren. Soms eten ze zelfs een inktvis als ze er eentje te pakken kunnen krijgen.